Hyundai Ioniq 5 in kerstsferen

Kun je pret maken met een EV? Review Hyundai Ioniq 5

Het is een smalle weg die me na een aantal snel opeenvolgende links-rechtscombinaties steil omhoog voert. Zo steil dat ik niet kan zien hoe de weg zich na de top vervolgt. Mijn zintuigen staan op scherp en even stokt de adem in mijn keel. Waarom doe ik dit? O ja, ik wilde weten of je pret kunt maken met een EV.

 

Zero emissie pret maken

2022 was me het jaar wel. We zijn al bijna vergeten dat we een lock down hadden en dat evenementen niet waren toegestaan. Tegelijkertijd brak er op het Europese continent een oorlog uit die de grootste trigger lijkt voor het versnellen van de energietransitie. En het versnellen van duurzame mobiliteit – in wat voor vorm dan ook – is waarvoor ElektriciTijdrit ooit bedacht is.

Gelukkig konden afgelopen jaar diverse evenementen doorgaan. En met ElektriciTijdrit konden we een totaal ander publiek dan de klassieke rallyrijders aanspreken. ElektriciTijdrit kan voor grote en kleine evenementen worden ingezet. We waren actief voor onder andere de opening van een laadplein, een jubileum van een dealer, een relatiebeheerdag en natuurlijk de 24H2 Challenge.

Het geheim van ElektriciTijdrit zit hem ook in de routes die we uitzoeken. En dat is waarvoor we de Hyundai IONIQ 5 twee weken mochten gebruiken: op zoek naar de mooiste plekjes in de Benelux.

Hyundai Ioniq 5 - frontaal

De Hyundai IONIQ 5

De IONIQ 5 is al ruim een jaar op de Nederlandse markt en valt heel erg in de smaak. En ik snap wel waarom. De IONIQ 5 is een blikvanger. Het zo’n ontwerp waarvoor je op je gemak in je stoel voor het raam gaat zitten om alle vormen aandachtig in je op te nemen. Het exterieur wordt gekenmerkt door een forse kerf of vouw diagonaal over de flank. Die verdeelt de auto optisch in een voor- en achterzijde. Tegelijkertijd lijkt de auto klein, terwijl het een bakbeest van een auto is. Dat valt je pas op als je hem in een parkeervak naast andere auto’s zet. Of als je een parkeergarage in- of uitrijdt.

Boven de kerf bolt het koetswerk licht. En dat zorgt voor een gaaf spel van licht en donker. Vanuit elke hoek die je kijkt komt de IONIQ 5 anders over. Een meesterwerk van design.

Dat zet zich aan de binnenkant voort. Ik kan het ontwerp in twee woorden samen vatten: ingetogen en zelfbewust. En dat zou vermoedelijk voor het succes van dit model kunnen zorgen: je kunt er overal mee voor komen rijden, het is geen ‘kijk-mij-nou-eens’-auto. Tegelijkertijd is het toch een koppendraaier.

Informatiesystemen

Voor de testen die ik vroeger voor E-xpeditie schreef vormde het onderdeel informatiesysteem een belangrijke rol.  Ook deze Hyundai heeft Carplay en Android Auto. Nou dat treft: tijdens het testen heb ik zowel een iOS als een Android aan boord. En in beide gevallen zeurt ie dat ik geen originele Apple-kabel gebruik. Dat verneem ik voor het eerst. De navigatie van Hyundai zelf blijkt voortreffelijk en snel te reageren, ook via spraakbesturing en ook bij onduidelijke opdrachten zonder specifiek adres. En ook mijn muziek laat zich via Bluetooth prima bedienen.  Bekijk het maar met je Carplay en je Android Auto!

Het minimalistische interieurontwerp is echter op sommige plekken te ver doorgeslagen: tijdens deze twee testweken is het snijdend koud (net boven en onder de nul) en ik ontdek pas enkele dagen later dat de IONIQ 5 wel degelijk stoelverwarming heeft. Die moet je bedienen via het scherm. Omslachtig! Verhuis gewoon de temperatuurklokjes naar het beeldscherm en plaats daar twee knopjes voor de stoelverwarming voor terug. Plus een extra knopje voor de stuurverwarming, want hoe lekker decadent is dat!

Navigatie

Een subonderwerp is het navigeren van een EV. Ik heb mijn route lekker recalcitrant niet voorbereid: ik zie wel waar de prik op is en dan laad ik het wel weer bij. Nadat ik halverwege de test wat dieper de instellingen ben ingedoken en wat vinkjes heb toegevoegd blijkt het on board navigatiesysteem langs je route een laadpunt te adviseren als dat nodig is. En dan niet een hele lijst waaruit je niet meer kan kiezen, maar gewoon ééntje. En een snellader uiteraard. Perfect!

Laden

Ik beschik over de IONIQ 5 Connect+ met vierwielaandrijving en een 73 kWh pakket. In combinatie met een behoorlijk gewicht (bijna 2.100 kg) en een dito frontaal oppervlak is dat een goed recept voor een stevig verbruik. Ik ben van Hyundai gewend dat ze efficiënte aandrijflijnen produceren en zelf vind ik een testverbruik van tussen de 18 en 20 kWh tijdens deze koude keurige cijfers. Dat zijn de waarden die ik met mijn veel kleinere en lichtere BMW i3 ook haalde, als het iets warmer was tenminste.

Volgens Fastned moet de IONIQ 5 met maximaal 232 kW kunnen laden bij hun 150+ laders. Tot mijn teleurstelling heb ik dat niet voor elkaar gekregen. Doorgaans scoorde ik een laadvermogen van 60 kW dat na een kwartier omhoog ging naar soms rond de 120 en incidenteel naar dik 140 kW. En dat laatste scheelt echt heel veel wachttijd. Navraag bij de importeur leert dat de testauto voorzien was van een software update plus een optie om de batterij voor te verwarmen. Dat is gekoppeld aan een minimale resterende batterijreserve én dat je het laadstation als bestemming in je navigatie hebt staan. En ik koos uit gewoonte veel voor Fastned-stations, die helaas niet allemaal in het navigatiesysteem staan.

Bij vrijwel alle snellaadstations waar ik kwam was het overigens druk. Zo druk dat mensen moesten wachten. Ik zie naast het toegenomen aantal EV’s en de kou twee verklaringen voor die drukte. Eén is dat onderweg snelladen goedkoper is dan langzaam laden thuis. De andere is dat de effectieve actieradius van EV’s door de kou én door het snelladen echt lager is dan de opgegeven waarde onder optimale omstandigheden.

Om de batterij te kunnen verwamen moet je aankomen met minimaal 29% reserve. Na analyse van de gegevens die via ElektriciTijdrit zijn gelogd blijk ik elke keer met een lagere reserve aan te komen. Gemiddeld sta ik om de 237 kilometer bij een snellader, waar ik na gemiddeld 34 minuten met een gemiddeld 50%  bijgepluste batterij vertrek.

Rijden

En zo komen we bij het leukste onderdeel van dit verslag. Kun je pret maken met een auto die dik twee ton schoon aan de haak is? Tot mijn verrassing voelt de IONIQ 5 met draaien en parkeren veel kleiner aan dan ik verwacht had. De lakmoesproef is dan het weggedrag bij snel wisselende belasting. Oftewel van links naar rechts. In de Ardennen gaan we sneller van links naar rechts dan de Snollebollekes bij wijze van spreken kunnen volgen. De auto geeft geen krimp. Dat betekent ook dat het chassis heel erg stijf is. Bij snel accelereren springen de voorwielen bij zodat de krachten goed over alle vier de wielen worden verdeeld. De hele combinatie is een auto die superfijn rijdt. Ik kan dus volmondig zeggen dat je met deze EV pret kunt maken.

Inspiratie

Hoe gek het misschien ook lijkt, de trip was eerder langzaam aan dan continu ‘pedal to the metal’. Ook hier twee oorzaken: als je langzamer geniet, geniet je langer. Soms waren de uitzichten zó adembenemend dat de snelheid naar stapvoets zakte om alles goed op te nemen. De andere oorzaak was de temperatuur met mogelijke bijeffecten (gladheid). Met een vierwielaandrijver heb je het veilige gevoel dat er altijd wel een wiel is dat grip heeft. Maar dat neemt niet weg dat je dergelijke situaties liever vermijdt. Het laatste stukje naar de Franse Ardennen was bij een temperatuur van net onder nul en lichte natte sneeuw.  De weg was nog droog. Bij dit soort omstandigheden ben je extra alert. En ook in deze situatie bleef de IONIQ 5 een fijne metgezel.

De rust aan boord geeft je ook tijd om over andere zaken na te denken? Mag je nog wel genieten van dit soort trips? Ook als je ze zero emission aflegt? Moet je dan zo zuinig mogelijk rijden? Of mag je ook dan schaamteloos genieten van mooie bochtencombinaties waar je vloeiend door heen rijdt?

Ik kom tot de conclusie dat het zero emission schaamteloos genieten kort bij huis het voor mij persoonlijk dik wint van de ver-weg-vliegvakanties. En dicht bij huis blijkt er meer dan genoeg te genieten. Ik heb voor ElektriciTijdrit inspiratie opgedaan bij de Posbank, Groesbeek, Zuid-Limburg en de Belgische en Franse Ardennen. Routes en restaurants genoeg om je vingers bij af te likken. Die lokaties verwerk ik in mijn evenementen voor volgend jaar. Want met een EV kun je dik genieten en dat gun ik iedereen!

Je kunt mijn route en mijn ervaringen tot in detail terug zien op ElektriciTijdrit.

Terug naar blog